Harmonisering bloedglucosehuishouding van belang bij pijnlijke gewrichten

Diabetes mellitus en gewrichtsaandoeningen als artrose en artritis zijn twee veel voorkomende aandoeningen en de verwachting is dat de prevalentie van beide aandoeningen in de toekomst nog verder zal stijgen. Er is groeiend wetenschappelijk bewijs dat hyperinsulinemie en insulineresistentie ten grondslag liggen aan gewrichtsschade en gewrichtsaandoeningen als osteoartritis en reumatoïde artritis. Regulering van de bloedglucosehuishouding is een basismaatregel in de strategie om gewrichtsaandoeningen te voorkomen en verminderen.

In gezond weefsel remt insuline de productie van het ontstekingsbevorderende TNF-alfa en zijn afgeleide cytokinen. Als gevolg van de insulineresistentie is de insulineactiviteit verminderd. Hierdoor treedt niet alleen hyperglycemie op; de osmotische en oxidatieve schade leidt tevens tot de gekende schade aan nieren, ogen en zenuwen. Daarbij leidt insulineresistentie tot inflammatie van de synoviale vloeistof (gewrichtsvloeistof)*. TNF-alfa is verhoogd aanwezig. Synoviale fibroblasten reageren op de TNF-alfa door productie van cytokinen (o.a. IL-bèta, IL-6), groeifactoren (o.a. BMP2) en proteïnasen. Vooral de BMP2-productie leidt tot de ontwikkeling van osteofyten**, vooral bij aangetast gewichtsweefsel.

*De synoviale vloeistof vormt een dun laagje over het kraakbeen, en zorgt ervoor dat botten en gewrichten soepel kunnen bewegen.
**Osteofyten zijn benige, puntig aangroeisels rond – vooral aangetaste - gewrichten.

Referenties

  1. King KB, Rosenthal AK. The adverse effects of diabetes on osteoarthritis: update on clinical evidence and molecular mechanisms. Osteoarthritis Cartilage. 2015. 
  2. Griffin TM, Huffman KM. Insulin Resistance: Releasing the Brakes on Synovial Inflammation and Osteoarthritis? Arthritis Rheumatol. 2016. 
  3. Müller R, Kull M,  Lember M, et al. Insulin Resistance in Early Rheumatoid Arthritis Is Associated with Low Appendicular Lean Mass. Biomed Res Int. 2017.